Favoriete gedichten TOAST LITERAIR 2021

Uw favoriete gedichten

Dit zijn de gedichten die u ons toestuurde, poëzie die u om een of andere reden raakte, woorden om in te wonen. Dank u om het te doen! We lijsten ze graag op. De inzenders maken kans op een stapel boeken, we loten iemand uit. We houden u op de hoogte. 

Gilbert Craen 

Mijn favoriete gedicht:

Zonder mij 

Wat kan ik voor je doen, ik heb alleen maar woorden.
Met die muziek heb ik ons huis gebouwd, mijn leven.
Vernield om toe te zien of dood de moeite waard is.
Of ik daar weg mee kan zonder te moeten sterven.

Wat kan ik voor je doen, ik moet toch van je blijven.
Ik heb je toch op mij genomen zonder je te nemen.
Zonder me te geven want ik ben alleen maar ik.
Ik ben alleen maar jij geweest om niet te moeten zijn.

Ik ben alleen maar jij geworden om niet ik te zijn.
Dat is een laffe liefde. Zoet, vergeef het mij.
Wat kan ik voor je doen, ik ben alleen maar woorden.
Wou je worden, wou ons worden zonder mij.

 

Leonard Nolens 


Uit Liefdesverklaringen. Gedichten.
Amsterdam. Querido 1991

Manuel De Tey 

Gedicht dat me heeft geraakt (Met vertaling)

Erlkönig

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?
Es ist der Vater mit seinem Kind
Er hat den Knaben wohl in dem Arm,
Er faßt ihn sicher, er hält ihn warm.

Mein Sohn, was birgst du so bang dein Gesicht?
Siehst Vater, du den Erlkönig nicht!
Den Erlenkönig mit Kron' und Schweif?
Mein Sohn, es ist ein Nebelstreif.-

'Du liebes Kind, komm geh mit mir!
Gar schöne Spiele, spiel' ich mit dir;
Manch' bunte Blumen sind an dem Strand;
Meine Mutter hat manch' gülden Gewand.'

Mein Vater, mein Vater, und hörest du nicht,
Was Erlenkönig mir leise verspricht?
Sei ruhig, bleibe ruhig, mein Kind!
In dürren Blättern säuselt der Wind.

'Willst feiner Knabe, du mit mir gehn?
Meine Töchter sollen dich warten schön;
Meine Töchter führen den nächtlichen Reihn
Und wiegen und tanzen und singen dich ein.'

Mein Vater, mein Vater, und siehst du nicht dort
Erlkönigs Töchter am düsteren Ort?
Mein Sohn, mein Sohn, ich seh' es genau
Es scheinen die alten Weiden so grau.-

'Ich lieb dich, mich reizt deine schöne Gestalt;
Und bist du nicht willig, so brauch' ich Gewalt!'
Mein Vater, mein Vater, jetzt faßt er mich an!
Erlkönig hat mir ein Leids getan!

Dem Vater grauset's, er reitet geschwind,
Er hält in den Armen das ächzende Kind,
Erreicht den Hof mit Mühe und Not
In seinen Armen das Kind war tot.

Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832)

De elfenkoning

Wie rijdt er zo laat door nacht en wind?
Het is een vader met zijn kind.
Hij houdt de jongen vast in zijn arm,
Omklemt hem stevig en houdt hem warm.

Waarvoor toch ben je zo bang, mijn zoon?
Voor de elfenkoning, met mantel en kroon
Zie jij dan, vader, de elfenkoning niet?
Mijn zoon, dat is een nevelsliert.

‘Mijn liefste kind, kom mee met mij!
Zo’n leuke spelletjes spelen wij:
Vol bonte bloemen staat ons strand
Mijn moeder kleedt ons met goud en kant.’

Ach vader, ach vader, heb je niet gehoord
Waarmee de koning mij zachtjes bekoort?
Wees rustig, blijf rustig mijn kind!
In dorre bladeren ritselt de wind.

‘Ga mee met mij en leer mij kennen;
Mijn dochters zullen jou verwennen,
Ze dansen elke nacht, mijn lieve knaap,
En wiegen en zingen je daarna in slaap.’-

Ach vader, ach vader, kijk ginds naast de baan:
Zie je de koning zijn dochters niet staan?
Mijn zoon, ik zie ze helder en klaar;
Het lijken die oude grijze wilgen daar.

‘Ik hou van jou, je bent al wat nu voor mij telt;
En ben je niet willig, dan gebruik ik geweld.’-
Ach vader, ach vader, nu raakt hij me aan!
Elfenkoning heeft mij pijn gedaan!

De vader huivert, hij rijdt gezwind
Hij houdt in zijn armen het kermende kind,
Bereikt de hoeve ternauwernood;
Het kind in zijn armen was dood.

(vertaling Erik Derycke)

Frederik Baert

 

2021

 

Zoek mooie avonturen

Volg je dromen en geniet

Kus de maan en wees verwonderd

over wat je in de sterren ziet

Maak dansjes in de regen

Verspreid geluk en gelach

Vang zonnestralen tussen wolken

Vier een feestje elke dag

Laat achter wat je kwijt wilt

Bewaar wat je nooit had gedacht

En vergeet niet dat plezier

Ook dit jaar op je wacht

 

Fem

Ria Smet 

 

            ROEPING  

                    (voor de Zusters van Liefde, te Weert) 

 

Zuster Immaculata die al vier en dertig jaar  

verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,  

en eten voert,  

zal nooit haar naam vermeld zien.  

Maar elke ongewassen aap die met een bord: dat hij  

vóór dit, of tegen dat is, het verkeer verspert,  

ziet ’s avonds reeds zijn smoel op de tee vee.  

Toch goed dat er een God is.   

 

(1973)    

 

            Gerard Reve 

uit 'Verzamelde Gedichten' 

Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam / Antwerpen 

Annie Van Meirvenne - Lauwers 

 

Zwaan

 

Er drijft een zwaan
de oevers trekken het water
strak aan
zodat het niets verraadt
van zijn diepste wieren en vissen
als een beschaafd gelaat
en niets geschiedt
er drijft een zwaan
en ze weet het niet

 

Herman De Coninck

Luc Van den Bergh

 

Sonnet XC

 

Ik dacht dat ik doodging en rilde van doodskou,

van wat ik doorleefd had bleef jij alleen over,

jouw mond die op aarde mijn dag en mijn nacht was

en jouw huid republiek door mijn kussen gesticht.

 

Op dat moment werden de boeken voltooid,

vriendschap en onverpoosd opgehoopte rijkdom,

de doorschijnende woning die wij beiden bouwden,

niets nog bestond er, niets dan jouw ogen.

 

Want de liefde, wanneer het leven ons voortjaagt,

is slechts een hogere golf tussen golven,

maar ach, wanneer de dood voor de deur staat

 

rest alleen jouw blik tegen zoveel leegte,

alleen jouw helderheid tegen het niet-zijn,

alleen jouw liefde sluit de duisternis buiten.

 

Pablo Neruda

Franky Peirsman

 
If it be your will
 
If it be your will, that I speak no more
And my voice be still, as it was before
I will speak no more, I shall abide until
I am spoken for, if it be your will
If it be your will, that a voice be true
From this broken hill, I will sing to you
From this broken hill
All your praises they shall ring
If it be your will, to let me sing
From this broken hill
All your praises they shall ring
If it be your will, to let me sing
If it be your will, if there is a choice
Let the rivers fill, let the hills rejoice
Let your mercy spill
On all these burning hearts in Hell
If it be your will, to make us well
And draw us near and bind us tight
All your children here, in their rags of light
In our rags of light, all dressed to kill
And end this night, if it be your will
If it be your will

 

Leonard Cohen

John Adams 

 
De Klank van Stilte
 
 
Er is de ruisende stilte
tussen eeuwenoude bomen
verscheurd in nevels
 
Er is de kille stilte
aan een tafel  die met messen
wordt gesneden
 
De gedragen stilte
van een minuut op een plein
de gedachten die bij slachtoffers zijn
 
Er is de opgelegde stilte
in een studiezaal, die voortdurend
onder spanning staat
 
De gezwollen stilte
 voor een overdonderend applaus
waarin de laatste noot nog trilt
 
De tikkende stilte van leidingen
in het huis waar je weer alleen bent
na een pijnlijk vertrek
 
En er is de volbrachte stilte
van ons op dit bankje
terwijl de verte het overneemt
 
en alles is gezegd.
 
Maud Vanhauwaert

 

Antoine Baert 

 

 

                                                           Kerstmis 2020

 

                                                        Wat een jaar is dit.

                                        Het sociale leven staat op een kleine pit.

                                                  Hopelijk kunnen we in 2021

                                                  het gas wat omhoog draaien

                                            en komen er betere tijden aanwaaien.

                                                 Weer terug naar het normale.

                                                   Ja, dat willen we allemaal.

                                      Deze lockdown komen we ook wel weer door.

                                                In ieder geval gaan we ervoor.

                                            Ik wil iedereen veel geluk toewensen

                                               want jullie zijn speciale mensen.

                                          Blijf allemaal gezond en let op elkaar.

                                          Voor iedereen,een gelukkig nieuwjaar.

 

                                                           Christine van Dijk

Marleen Van Raemdonck 

 

                                                          Mijn kerstwens

 

                                               Ik wil het er dit jaar op wagen

                                        De kerstman iets heel anders te  vragen

                                   Geen cadeautjes in mooie papiertjes verpakt

                                                Met mijn naam erop geplakt

                                             Mijn wens is dat jij mag stralen

                                                        Stralen van geluk

                                                   Als hij jou dat geven kan

                                                Kan mijn kerst niet meer stuk

                                        

                                                               Corinna

Jenny Knippenberg

 

Monument voor de Vrouw


Maak haar van takken waar
elke lente nieuwe knoppen aan
komen maak haar van het ruisen
van bedreigde bomen

Maak haar van water van druppels
dauw van de ochtend die erin parelt
maak haar van licht en schaduw
die makkelijk langs de muren klimt

van vergeelde geschiedenisboeken
waarin zij ver te zoeken is knoop haar
uit rafels van keukenhanddoeken
klop haar op uit zakken vol dons

maar maak haar niet van brons
en als je haar daar toch uit giet
laat haar dan niet afkoelen
houd haar heet en stromend

maak haar niet van steen
en als je haar daar toch uit kapt
houw haar dan zo dat ze
er makkelijk uit kan breken

laat het monument het moment
om zich voortdurend te ontplooien
om wanneer ze maar wil
aan haar maker te ontkomen


Maud Vanhauwaert

 

Moeder

Zo lang zij rustig leeft kunnen wij haar vergeten,
ze kost ons zorg noch geld,
ze doet ons nimmer zeer;
tweemaal in ’t jaar misschien,
gaan wij nog bij haar eten
en lachen als ze zegt: Het is de laatste keer.

Maar één kort spoedbericht maakt ons opnieuw tot zonen,
wat ons gewichtig werd valt plots en dwaas uiteen,
wij dachten in onze eeuw
en in ons werk te wonen
tot wij beschaamd en leeg haar kleine huis betreên.

Ze heeft op ons gewacht.
Tenzij ze is gestorven.
Daar ligt wie onze moeder was,
het arm gezicht waarin veel eenzaamheid
berusting heeft gekorven beschenen
voor het laatst in reeds vervreemdend licht.

Dat wij voorgoed alleen zijn thans,
dat alle bronnen vervloeien in de tijd,
bedroeft ons hart zo niet.
Maar dat onze overmoed zich nimmer heeft bezonnen
over haar eenzaamheid, dit wordt ons taaist verdriet.

Karel Jonckheere

Irene De Saeger

Ik Wou

 

Dat ik wist wat het leven is.
Misschien is het wel een laatste strohalm waar ik
mij aan vasthoud, net als iedereen,
terwijl ik denk,
ook net als iedereen, dat het leven
een onafzienbaar korenveld is
met duizenden halmen,
wuivend in de wind,
met klaprozen en bloeiende korenbloemen
her en der er tussenin,
onder een reusachtige hemel
waaruit de zon naar beneden schijnt
en waarin wolken zich opstapelen
en weer oplossen.
Het is een vierkante centimeter
met één strohalm, in het schemerdonker.
ik laat die strohalm niet los.

 

Toon Tellegen

Uit IK WOU

John Adams 

 

Het zwarte knaapje

 

      Mijn wieg stond waar men ’t wilde Zuiden vindt,

En ik ben zwart, maar wit is toch mijn ziel;

Wit als een engel is het Engels kind,

Maar ik ben zwart alsof mij licht ontviel.

 

Mij onderwees mijn ma, met ’n boom nabij,

En toen de zonnehitte nog niet stak,

Trok zij mij op haar schoot en kuste mij,

Dan wees ze naar het Oosten en ze sprak:

 

Zie waar de zon verrijst: daar is Gods huis,

Vanwaar hij ons met warmte en licht verheugt;

En bloem en boom en mens en dier vindt thuis

Gerief in de ochtend, ’s middags vreugd.

 

En wij verblijven kort in aardse staat,

Voor ’t leren dragen van de liefdesglans;

En ons zwart lichaam en gebruind gelaat

Is slechts een wolk, en als een schaduwkrans.

 

Want als ons hart de hitte overwint,

Verdwijnt de wolk en treft ons zijn geluid

Dat zegt: Verlaat dat bos, mijn lieve kind,       

En leef, als ’n lam, je rond mijn goudtent uit.

 

Zo sprak mijn moeder en zij kuste mij,

En zo zeg ik ’t die kleine Britse vent.

Ben ik van zwartwolk, hij van witwolk vrij,

Dan zijn wij blij als ’n lam rondom Gods tent.

 

Ik houd hem uit de hitte, tot daar waar

Hij onze vaderschoot zoekt, klaar en blij,

En dan kom ik en aai zijn zilveren haar

En word als hij, en dan houdt hij van mij.

 

Louise Glück

 

Uit De Standaard der Letteren 19 december 2020. Louise Glück (77) is een Amerikaans dichter die alleen bij kenners bekend was tot ze op 8 oktober uitgeroepen werd tot Nobelprijswinnaar ‘voor haar onmiskenbare poëtische stem die met sobere schoonheid het individuele bestaan ​​universeel maakt’.

 

Nicole Willaert

 

Via deze weg mijn lievelingsgedichtje (ooit in mijn tienertijd van een vriendje toegestuurd gekregen).

 

Ik droomde

Dat ik je gedroomd had.

Nooit werd ik zo treurig wakker.

Ontroostbaar,

Behalve door jou.

 

Ellen Warmond