HOME > EN VERDER > LEZEN > RECENSIES > De Camino, Anya NIewierra

Omschrijving

De 44-jarige chocolatier Lotte Bonnet woont al jaren gelukkig in Zuid-Limburg met haar man Emil, een voormalige vluchteling uit Bosnië. Maar dan pleegt Emil onverwacht zelfmoord tijdens het lopen van de Camino en blijft Lotte ontredderd achter.
Als ze elf maanden later naar Bosnië reist om zijn as uit te strooien, ontdekt Lotte dat Emil heeft gelogen over zijn identiteit. Ze schakelt een advocaat uit Sarajevo in om onderzoek te doen naar zijn verleden, en die komt tot een schokkende ontdekking.
Ondertussen gaat Lotte zelf de Camino lopen, exact volgens de route en planning van Emil. Ze wil achterhalen wat hem tot zijn wanhoopsdaad dreef. Maar iemand volgt haar, iemand die niet wil dat ze de waarheid ontdekt.

 

Het boek combineert de persoonlijke zoektocht van Lotte en haar gevaarlijke ontdekkingen met fragmenten uit de Bosnische oorlog, waarin het geheime oorlogsverleden van Emil centraal staat.

 

De lijnen in het verhaal 

  1. de trigger | Emil pleegt zelfmoord tijdens zijn pelgrimstocht, wat Lotte volledig verbijstert en onbegrijpelijk vindt.
  2. De reis | Lotte besluit precies een jaar later dezelfde route te lopen,in dezelfde etappes om te begrijpen wat haar man tot die wanhoopsdaad dreef.
  3. De ontdekking | In Bosnië schakelt ze een advocaat in en ontdekt ze dat Emil gelogen heeft over zijn identiteit en zijn afkomst.
  4. Het geheim |  tijdens haar eigen tocht stuit Lotte op raadselachtige gebeurtenissen en het besef dat iemand niet wil dat ze de waarheid ontdekt omtrent Emil, omdat er een duister geheim is uit de Bosnische burgeroorlog.
  5.  nog andere verhaalelementen die het verhaal uitdiepen | de brieven die Lotte ontvangt, over een jongen uit oorlogsgebied én de overwegingen van een aanslagpleger

 

Thema’s die aan bod komen

  1. hoe goed ken je mensen waar je van houdt?
  2. De impact van oorlog en trauma op individuen en relaties
  3. Vergeving, verlies en het ontdekken van je eigen identiteit.

 

Over de auteur

Alles over de auteur en haar boeken kan je ontdekken op haar eigen website

 

Over het boek, een persoonlijke leesbeleving

 

Het verhaal is vlot leesbaar, geen echt verheven schrijftaal maar wel intrigerend omwille van het telkens oplichten van een stukje van de sluier over het verleden en haar man. Door de parallelle verhaallijn van de brieven krijg je toch een beeld van de personages van Emil en Paul die in het boek aan bod komen met hun achtergrond en hun leven in hun vaderland. Hoe verder je het verhaal leest hoe meer het verleden en het heden met elkaar in contact komen en hoe meer inzicht je krijgt in het hoe en waarom van de zelfmoord.

Het einde van het boek is wel o zo voorspelbaar, ze vindt haar nieuwe liefde.

 

Enkele mooie teksten uit het boek die mij aanspraken:

 

pag. 148

Je man is als een boom, tijdens je huwelijk zag je alleen zijn buitenkant , de doorsnede met zijn jaarringen kon je niet waarnemen. En omdat hij al een volwassen boom was toen je hem ontmoette, had je ook geen kennis over hoe diep hij wortelde in zijn Bosnische verleden. Zijn jeugd en de oorlog zaten onder de grond en achter de bast, pas na zijn dood werden de jaarringen zichtbaar.

 

Pag 155

De dood flirt continue met het leven

 

Pag. 156

Ik ben een vrouw in mijn nazomer (arrière saison )

 

Pag. 158

Wij mensen zijn net vliegen, wij zoeken maar wat rond en kunnen elk moment een klap van een krant krijgen ( zoals irriterende vliegen die door een klap van een krant verdreven of gedood worden)

 

Pag 283

Het leven is wat ons overkomt terwijl wij andere plannen maken.

Zo ook met Emil,  hij maakte plannen, maar er viel een schaduw over zijn hart, en hij pleegde zelfmoord.

 

Pag .362

Je kan maar in één dimensie leven, in het verleden, in de toekomst, in het nu.

Daar waar je gedachten zijn daar ben jij ook.

 

 

Vera

 

Vertel anderen over ons.