DE KEUZE VAN IRENE 

Wie beter dan Irene,

die in de rubriek IN DE KIJKER

al zo gepassioneerd bezig bleek met poëzie,

kan ons elke maand een gedicht aanreiken? 

 

Geniet van haar keuze. 

december 2020

IK MOCHT KIEZEN

 

Ik mocht kiezen.
Ik wist het niet.
Ik koos de vrede.

De waarheid en de schoonheid,
ik liet ze gaan,
en ook de wijsheid en de weemoed -
zelfs de liefde
die zo verwonderd naar mij keek,
zwarte wolken dreven met haar mee.

Vrede, het was vrede.
En in de verste uithoeken van mijn ziel
dansten wezens
waarvan ik zelfs nog nooit had gehoord!

En in de hemel hing een andere zon.

 

Toon Tellegen

uit  ‘Een dansschool’ 1992

Geen ‘klassiek’ kerstgedicht, ik koos voor een gedicht van Toon Tellegen met VREDE als grote waarde. Aandacht voor vrede en hoop op vrede is vooral in deze Kersttijd belangrijk.

Toon Tellegen °1941 was huisarts en schrijver. Hij schreef kinderboeken, proza, toneel, filmscenario’s en poëzie, meestal met een filosofisch inslag. Hij kreeg, terecht, veel prijzen voor zijn werk.

Irene

Dieren kunnen niet praten, zelfs kinderen weten dat. Als ze toch praten, is er meer aan de hand. Tellegen schreef de verhalen voor zijn dochter, iedere avond voor het slapengaan kreeg ze er eentje te horen. Ondertussen kennen we ze allemaal: de mier en de eekhoorn en al die andere bosbewoners uit de dierenwereld die Tellegen schetst. Ze praten, voeren gesprekken, en hoe. 

Het klinkt eenvoudig, amusant, bizar soms en de filosofische ondertoon is nooit ver weg. Het is wellicht de belangrijkste reden waarom zijn dierenverhalen ook hun weg vinden naar volwassene, en niet alleen kinderen bekoren.

In 2007 kreeg Toon Tellegen de Constantijn Huygensprijs voor al zijn boeken, verhalen en gedichten.

 

Tijd en zin om uw Toon Tellegenkennis wat op te frissen?

Lees HIER de verhalen uit de bundel 'Langzaam, zo snel ze konden' met prenten van Mance Post 

© Patricia De Groot

november 2020

GEDICHT VAN HET LIED VAN DE HOOP

 

Geef mij lelies,
lelies en rozen eveneens.
maar heb je geen lelies, noch rozen als geschenk,
heb dan althans de wil om mij lelies te geven
en eveneens de rozen.

Je wil is mij genoeg, als je die hebt,
de wil om mij lelies te geven
en rozen eveneens,
en ik zal lelies hebben -
de allermooiste lelies-  en ook de mooiste rozen

Zonder iets te krijgen, tenzij het geschenk
dat niets is dan jouw WIL
om mij lelies te geven en rozen eveneens

 

Fernando Pessoa

Uit In ons leven tallozen

Een prachtig gedicht, een hunkering naar een geschenk…. Niet het concrete geschenk is belangrijk, de Wil op zich is voldoende als geschenk.

Irene 

Een gedicht van Fernando Pessoa, één van de belangrijkste Portugese dichters.
Tijdens zijn leven publiceerde hij slechts enkele gedichten.  Na zijn dood, op 47 jarige leeftijd, werd een kist gevonden met 27 duizend volgekrabbelde papiertjes. 
Hij schreef onder de naam Pessoa, maar had ook tientallen ‘heteroniemen,’ afzonderlijke schrijverspersoonlijkheden, met elk een eigen stijl.

En u? Is dit poëzie waar u van houdt? Hoe waardeert u dit gedicht? Wil u er iets over kwijt? 

Rating: 5 sterren
1 stem

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.