Brieven uit Amerika

Carol, familie van Lutgarde, bericht ons regelmatig over het reilen en zeilen, ginds aan de andere kant van de oceaan. Ze woont er met haar gezin, al 14 jaar ondertussen, in Boston, Massachusetts. 

Boston, de wieg van de Amerikaanse onafhankelijkheid

gepost 15/02/2121

Over het Amerikaanse onderwijssysteem.

We wonen al 14 jaar in Massachusetts, in de buurt van Boston, aan de oostkust boven New York.  Ik vermoed dat het schoolsysteem redelijk gelijkaardig is in alle staten van de VS, maar mijn informatie is vooral gebaseerd op onze ervaring in Massachusetts.  Andere staten zijn misschien wel minder gereguleerd en wat goedkoper.

Het belangrijkste dat ons opvalt als we het hele educatieve systeem bekijken, is dat de nadruk misschien wel minder dan verwacht op het intellectueel educatieve valt, maar ook heel veel op de ontwikkeling van de hele persoon in kwestie.  Van kinderdagverblijf tot universiteit wordt er hard gewerkt aan respect opbouwen, je goed in je vel voelen, communiceren, samenwerken met anderen, elkaar helpen, je organiseren, levenslang leren, “community” - de gemeenschap en dit naast de ontwikkeling van de specifieke materie als talen, wiskunde, geschiedenis, wetenschappen, sport,...

 

Fantastisch onderwijssysteem, grote ongelijkheid

Voor wie voldoende financiële middelen heeft, is het schoolsysteem in Amerika fantastisch.  Heb je die niet, dan is het 'ronduit slecht' of 'OK' of misschien 'goed', afhankelijk van hoeveel geluk je hebt, hoeveel mensen je kent die je supporteren en een goed woordje kunnen doen, hoeveel bergen moeilijkheden je kan overbruggen. Hoewel het alle mogelijkheden aanbiedt,  zit er echter ook een grote ongelijkheid ingebakken in het systeem.

Kinderopvang babies en peuters - van 3 maand tot 3 jaar

De ongelijkheid begint al met kinderdagverblijven.  Die zijn privé, niet-gesubsidieerd.  Bij ons kost het 1400$ tot 2300$ (omgerekend 1100€-1900€) per maand per kind voor kinderen 0-2 jaar oud, omdat de regulaties heel strikt zijn (minstens 1 verzorgster per 3 tot 4 kinderen) . 

Geïnteresseerd hoe zo'n kinderdagverblijf ginds georganiseerd wordt?

Stap HIER even de wereld binnen van zo'n super creche.,

 

Een nanny/babysitter thuis kost 15$ per uur (omgerekend 12.37€) en die mag alleen voor de kinderen zorgen, je mag niet vragen om andere huishoudelijke taken te doen tenzij het uitsluitend voor de kinderen is. 

 

Er zijn federale “childcare vouchers” , cheques bedoeld voor kinderopvang, die mensen met een zeer laag inkomen kunnen bekomen voor kostreductie maar het proces duurt 2 jaar en de regulatie hierrond is zo complex dat maar weinig dagverblijven ze aanvaarden. Dus zijn er heel veel moeders (en misschien een paar vaders) die thuisblijven zolang de kinderen niet naar school gaan (en erna), ofwel zorgen familieleden voor de kinderen (alhoewel heel veel mensen te ver wonen van familieleden en mensen werken hier vaak tot lang na hun 65 jaar).

Preschool voor 3 en 4-jarigen 

3 en 4-jarigen gaan naar “preschool” (vaak maakt die deel uit van het kinderdagverblijf), die meestal ook privé is en op een paar uitzonderingen na nog niet gesubsidieerd bij ons hier.  In Massachusetts kost het voor 5 dagen per week meer dan 1000$ per maand (omgerekend 825 €) per kind (afhankelijk van hoeveel uren je aanvraagt, hier mogen er 10 kinderen per leerkracht).   

Er zijn dus heel veel kinderen die maar 1 of een paar voormiddagen per week naar preschool gaan, en vooral kinderen van arme gezinnen kunnen zelfs dit niet.  Wat betekent dat ze op 5 jaar soms voor het eerst met Engels in contact komen, soms zelfs voor het eerst met een groep kinderen moeten leren samenspelen en delen, soms zelfs voor het eerst een boek voorgelezen krijgen, enz. 

Wat onze 3 kinderen betreft hebben we zelf  ervaring met 2 verschillende kinderdagverblijven in België, eentje in Ierland en 2 hier in Massachusetts. Het kinderdagverblijf hier in Massachusetts (zowel voor baby’s als voor preschool) was veruit het beste.  Onze kinderen waren heel vaak ontgoocheld als we hen ophaalden, we kwamen te vroeg. Ze leerden er zoveel, elk op hun eigen maat, hadden er veel plezier en waren ook heel vaak buiten in de natuur. Ook wij als ouders hebben veel geleerd van de leerkrachten daar.

Kindergarten (3e kleuterklas)  en Elementary School (lagere school, 1e tot 5e of 6e leerjaar/6th grade)

Vanaf 5 jaar kunnen kinderen dan eindelijk naar school. 5-jarigen zitten in Kindergarten (3e kleuterklas), wat deel uitmaakt van de lagere school.  Hier werken de leerkrachten aan de bijna onmogelijke opdracht om alle kinderen klaar te maken voor het 1e leerjaar, ongeacht of ze nog nooit naar preschool gegaan zijn, of 5 dagen per week hele dagen gingen.  Sommige kinderen kunnen al wat lezen als ze aan Kindergarten beginnen, sommigen hebben nog nooit een cijfer of letter gezien.

De Elementary School (lagere school) loopt van het 1e tot het 5e of het 6e leerjaar. Vaak (maar niet altijd) wordt het 6e leerjaar immers al ingekapseld in de Middle school (middenschool), een ander gebouw, waarin naast de "6th grade" (6e leerjaar) ook de 2 eerste jaren van de humaniora, de “7th grade(1e middelbaar) en de “8th grade(2e middelbaar) zijn ondergebracht.

Junior High (Middenschool) : 6th grade (6e leerjaar) -  7th & 8th grade (1e en 2e jaar humaniora)

Highschool (Bovenbouw): 9th tot 12th grade (3e tot 6e jaar humaniora)

De 9th tot 12th grade (3e tot het 6e middelbaar) is terug ondergebracht in een ander gebouw/locatie en noemen ze hier “Highschool”. Meestal is er van elke school 1 per (deel)gemeente.

Privé scholen versus publieke scholen.

Wat heel bepalend is in Amerika voor alle vormen van onderwijs, van 3e kleuterklas tot 6e humaniora is of de kinderen school lopen in een public school (publiek) (en hoe goed die is), of in een private school (privé).

Middlesex School Massachusetts , private school

Phillips Academy Massachusetts,  private school 

PRIVATE SCHOOLS kunnen heel duur zijn, 10.000$ tot 35.000$ (omgerekend 8.250 € tot bijna 30.000 €) of meer per jaar per kind, maar ze delen ook heel wat studiebeurzen uit. 

De grootte van de klassen is er kleiner dan in de publieke school.

Ik ken verschillende kinderen die naar een privéschool overgeschakeld zijn om te kunnen sporten in de sport league van die scholen (om zo misschien meer visibiliteit te krijgen voor de universiteiten). Meestal blijven ze dan zelfs een jaar zitten om sterker en beter in hun sport te zijn voor hun leeftijd. 

Om binnen te geraken in zo'n privéschool moet je een applicatie voor je kind insturen waarin je je kind bejubelt: hoe goed het wel is, hoe slim, wat voor activiteiten het buiten school doet, waarom de school zo goed zou zijn voor je kind.  Soms wordt het kind zelf geïnterviewd vooraleer het geaccepteerd wordt. 

Sommige privéscholen zijn gerelateerd aan kerkgemeenschappen, andere zijn gespecialiseerd in getalenteerde kinderen, in bepaalde sporten (denk maar aan de vele scholen in de bergen waar ze focussen op wintersporten), of in bepaalde medische of mentale situaties, enz.

Er is voor elk wat wils dus, zolang je het kan betalen of een goede studiebeurs krijgt.

Onze kinderen gaan naar de publieke school.  PUBLIC SCHOOLS zijn gratis, ze worden deels betaald door subsidiëring van de staat, maar voor een groot deel worden ze ook gesubsidieerd door de gemeentetaksen.   Daardoor mag je alleen naar de public school van de gemeente waarin je woont. In een gemeente waar de inwoners school heel belangrijk vinden, zullen de gemeentetaksen hoger zijn.  Wie het zich kan veroorloven gaat dus wonen in zo’n “dure” gemeente. Onze school bouwt op dit moment een nieuw schoolgebouw, het gevolg ervan is dat onze gemeentetaksen daardoor naar boven gaan voor de volgende decennia. 

Kortom, woon je in een arme buurt waar minder taksgeld binnenkomt, dan zal er ook niet veel geld vloeien naar de public school. Woon je daarentegen in een rijke buurt, dan heeft de public school vaak meer middelen.  

Daarbovenop doet de oudervereniging gigantisch veel. Zo haalt onze oudervereniging elk jaar minstens 30.000$ (omgerekend 25.000 €) op, waarmee de hulpleerkrachten in de klas voor een groot deel betaald worden.  'Arme' gemeenten die minder geld ophalen bij de ouders, hebben die extra's niet, terwijl ik vermoed dat hun public schools net meer hulpleerkrachten zouden kunnen gebruiken.  

Een ander effect is het belang van waar je woont.  Onze school zit meestal bij de top 15 van de beste publieke scholen in Massachusetts (gemeten a.d.h.v. het gemiddelde resultaat van de leerlingen op een gestandaardiseerde test.).   Bijna iedereen die hier komt wonen, doet het omwille van de goede school. 

Hopkinton High School Massachusetts, public school

Lincoln-Sudbury Regional High School Massachusetts

Ongelooflijk veel mensen uit Azië (China, India, Japan enz) verhuizen van dichter bij Boston naar hier. In Azië is goede educatie enorm belangrijk, die ouders betalen ook hier vaak voor extra naschoolse les om het zeker goed te doen (en halen daardoor de resultaten op de gestandaardiseerde test verder naar boven voor de school). Veel van die ouders waren vroeger zelf topstudenten in hun streek en kregen een studiebeurs om hier in Boston naar een gerenommeerde universiteit als MIT of Harvard te komen, en willen nu ook een goede educatie voor hun eigen kinderen.  

Ook wij zijn hier speciaal komen wonen,omwille van de goede faam van de publieke school, net zoals zoveel anderen, uit alle streken van de wereld.  Onze school is daardoor veranderd van 89% blank, 9% Aziatisch in 2000, naar 53% blank, 33% Aziatisch, 3% Latinx en 3% zwart nu en we blijven snel verder evolueren naar meer diversiteit.  

Het fijne is dat veel kinderen van de gemeente elkaar kennen, omdat bijna iedereen naar de publieke school gaat, je vaak met je buren elke dag op de gele bus zit (ja, die ouderwetse bussen worden nog steeds gemaakt!), en ook de sporten vooral per gemeente georganiseerd worden (enkel de clubteams niet).

Er zijn 5500 kinderen in onze publieke school (op een totale populatie van 22000), verdeeld over 6 lagere scholen van 450 kinderen, 1 Junior High (1e en 2e humaniora) met 860 kinderen en 1 highschool (3e tot 6e humaniora) met meer dan 1800 leerlingen.

Highschool

Highschool is heel anders georganiseerd dan in België.  Er zijn vooreerst geen klassen.

  • Voor elk van de standaard vakken (wiskunde, Engels, wetenschappen, geschiedenis, 2e taal)  die elke dag gegeven worden (edereen evenveel uren) zijn er 4 niveaus.
  • Daar komt verplicht 1 semester bij met om de 2 dagen gym/zwemmen/gezondheidsleer.
  • Daarbovenop kan elke student nog 1 of meer keuzevakken kiezen, uit een heel lange lijst (doordat het zo’n grote school is), zoals bvb Latijn, 3e taal, psychologie, anatomie, statistiek, koor, muziekcompositie, houtbewerking, milieuwetenschappen, pottenbakken, tekenen, filmdirecteur, politieke wetenschappen, …. 

Elke student heeft een individueel klasschema, dus je zit elke dag met dezelfde kinderen in de klas voor bvb wiskunde maar je hebt geen klas of richting waarmee je voor een groot deel van de dag samenzit.  

Er moet minder uit het hoofd geleerd worden dan in België en er is minder drill, uit het hoofd rekenen en spelling zijn niet de sterkste kanten hier. Er wordt vaak in groepen gewerkt en veel meer met de computer gewerkt (alle leerlingen hebben een eigen computer van de school, vroeger vanaf het 3e leerjaar, nu door corona vanaf de 3e kleuterklas). Er is ook veel meer focus op schrijven, zowel in Engels als in wetenschappen en geschiedenis. Hoe een goed stuk schrijven, hoe opbouwen, hoe argumenteren, hoe iets bewijzen, opinies hebben en onderbouwen, het zijn vaardigheden die zeer belangrijk zijn, niet alleen voor het opstel dat geschreven moet worden om in de universiteit binnen te geraken, maar voor alles wat je later in het leven doet.   

Een ander groot verschil is dat het gemiddelde van je punten in de hele highschool (3e tot 6e jaar humaniora) meetelt om aanvaard te worden aan de universiteit (GPA).  Dus slechte punten, zelfs in de 3e humaniora, kunnen ervoor zorgen dat je niet in je favoriete universiteit binnengeraakt later.  Dit veroorzaakt veel stress bij kinderen en ouders. 

Het belang van sport

Amerika heeft een ongelooflijke sportcultuur.  Elke humaniora heeft zijn eigen sportteams (verdeeld over herfst-, winter- en lentesporten - elke sport wordt maar 1 seizoen beoefend op school). Het is een grote eer om voor het “varsity” team (het beste team van de school) te mogen spelen.

Studenten trainen elke dag na school in het seizoen dat hun sport aan de beurt is.  Sporten als basketbal en American football brengen ook heel veel supporters naar de wedstrijden, en de studenten brengen er vaak een hele goede sfeer in!  

Studenten die 1 of 2 sporten beoefenen, doen vaak nog mee aan clubsport tijdens de andere seizoenen. 

Families rijden elk weekend vaak vele uren om zoon- of dochterlief naar de clubwedstrijden te brengen, op de hoogste niveaus zelfs vaak tot buiten de staat, waardoor ze meerdere uren  moeten rijden of zelfs vliegen.  En dat allemaal omdat ze hopen dat hun kind net door die sport op een betere universiteit zal geraken.

De universiteiten, "college" of "university", een complex proces.

Je universiteit kiezen én er aanvaard worden is een heel complex proces in Amerika.   Voor atleten is het proces nog ingewikkelder, omdat de coach hen moet kiezen, die dan garandeert dat ze aanvaard worden op de universiteit.  Voor 'normale”'studenten beginnen jongeren zich ten laatste vanaf het voorjaar in de 5e humaniora voor te bereiden op de universiteit: gestandaardiseerde testen doen (en er privéles voor nemen als het nodig is en je het je kan veroorloven), uitzoeken wat je graag doet, informatie zoeken in het kluwen van 1.400 universiteiten in het land (waarvan 45 in de Boston regio alleen) en een eerste selectie doen. 

Selectiecriteria starten met je GPA (het gemiddelde van je punten in de humaniora), je score op de gestandaardiseerde test, overwegen hoe ver je van huis wil gaan, kost, stad of platteland, waar je familie op universiteit gegaan is, sporten, omgeving, regio, of ze je 'richting' hebben enz. Normaal gezien gaan veel studenten verschillende universiteiten bezoeken maar door COVID gebeurt alles noodgedwongen online.  

Vanaf oktober in de 6e jaar humaniora kan je dan je applicatie indienen.  Je moet een hele vragenlijst invullen, je punten en scores opsturen, je CV opsturen (wat heb je buiten school gedaan en op welk niveau, welk en hoeveel vrijwilligerswerk heb je gedaan, heb je gewerkt, heb je leidinggevende functies opgenomen in je theater- of sportteam of buurt of vrijwilligersorganisatie enz, ), een opstel opsturen waardoor ze je beter leren kennen (over wat je gedaan of meegemaakt hebt of hoe je gereageerd hebt op iets of wat je denkt over bepaalde dingen of …), uitleggen waarom je denkt dat je perfect past in die universiteit.  Elke applicatie kost 30-100$ en moet gepersonaliseerd zijn. 

In december worden de eerste brieven verstuurd en lees je of je aanvaard bent of niet of op een wachtlijst staat, en hoeveel je studiebeurs zal zijn.  Universiteiten zijn gespecialiseerd in bepaalde segmenten (er is voor elk wat wils) en kiezen voor studenten met een hoge slaagkans (zowel op academisch als op persoonlijk vlak) op hun universiteit. Ze zorgen meestal ook voor diversiteit op zoveel mogelijke gebieden.   

In maart is er dan een 2e ronde en in mei een 3e.  Het is allemaal heel spannend.  In Amerika is naar welke universiteit je gaat immers heel belangrijk, vaak zelfs belangrijker dan 'wat' je gestudeerd hebt (tenzij specifieke kennis nodig is) - zowel voor jobinterviews, als voor connecties die je kan opbouwen.  Als mensen succesvol zijn in hun carrière geven ze vaak ook veel terug aan hun universiteit (hun Alma Mater), zowel financieel als in stages en jobaanbiedingen of als spreker.

 

Veel universiteiten zijn privé, sommigen zijn publiek, maar in beide gevallen zijn ze ongelooflijk duur.  Er zijn ook community colleges die goedkoper zijn maar of ze volledige opleidingen hebben is nog maar de vraag en ze worden ook niet hoog gewaardeerd.   De kosten voor een gewone universiteit zonder studiebeurs liggen doorgaans tussen de 20.000$ en 65.000$ (omgerekend tussen16.500€ en 54.000€) per jaar per student (inschrijvingsgeld, kot op campus en ongelimiteerd eten in de campus cafeteria incluis).

Het is wel zo dat velen een studiebeurs krijgen (op de universiteit van onze zoon geldt dat zelfs voor 88% van de studenten). Maar voor velen is die studiebeurs én het spaargeld van de ouders niet voldoende en moeten de studenten zelf een lening aangaan, sommigen zelfs tot 100.000$ (omgerekend 82.500€) en meer over hun hele studieperiode! Die lening moet maandelijks afbetaald worden van zodra ze 6 maand afgestudeerd zijn.  Kan je je voorstellen wat een stress dat meebrengt en hoe het armere mensen alweer sterk benadeelt van bij het begin? 

Universiteit betekent voor iedereen eerst een bachelor halen (4 jaar) en daarna eventueel een master (1 tot … jaren extra).  In de bacheloropleiding heb je geen 'richtingen', maar kiezen de jongeren hun vakken uit diverse richtingen (rechten, ingenieur, medisch, educatie (ja leerkracht is universitair) enz., tot ze voldoende credits hebben om af te studeren binnen een bepaalde hoofdrichting (major) en subrichting (minor), die soms niets met elkaar te maken hebben.  Zo kan je kan bvb een major hebben in economie en een minor in muziek.  

Universiteitsstudenten hebben regelmatig testen/examens en werkjes met een korte deadline. Er zijn veel minder studenten per prof hier dan in België.  Voor een paar weken/maanden feesten zonder iets te doen, zit er dus niet in, er is constante druk. 

Tweede zit bestaat trouwens ook niet. De slaagkansen liggen hier veel hoger doordat er een grote selectie gebeurt vooraleer je aanvaard wordt én de punten van het hele jaar meetellen. Wie toch niet slaagt, moet het vak het volgende semester gewoon opnieuw doen.

De universitaire sportteams

Competitieve sporten tussen universiteiten zijn hier heel belangrijk.  Studenten zijn vaak heel fier op hun sportteams.  Atleten trainen elke dag, ofwel voor de les (vaak om 6u ‘s morgens), of erna. 

Elke universiteit behoort tot een divisie. Tot Divisie 1 behoren de grote universiteiten. Die sportwedstrijden, zeker wat de populaire sporten betreft, worden vaak op TV uitgezonden, in stadiums van de universiteit voor 20.000 toeschouwers en meer. Vaak stromen deze atleten later door naar de professionele ploegen. In Divisie 2 zitten de iets kleinere universiteiten. Er is ook Divisie 3 en de special leagues

Atleten in bepaalde sporten in divisie 1 krijgen een studiebeurs die alle kosten dekt. In divisie 2 krijgen de coaches van bepaalde sporten een budget en bepalen zij wie wat krijgt. In divisie 3 en in de meeste speciale leagues zijn er geen sportstudiebeurzen. 

Heel vaak pushen ouders hun kinderen al van jongs af aan in sport, hopend op een goede sportstudiebeurs, maar in de realiteit zijn er maar weinigen die een grote beurs krijgen omwille van de sport...  Een coach (van alle divisies) kan wel een goed woordje doen bij diegenen die beslissen welke studenten  aanvaard worden of niet. 

 

Tenslotte

Een laatste groot verschil met België is dat de studenten meestal voor verschillende maanden op de universiteit verblijven, en enkel naar huis gaan tijdens de vakanties.  Velen wonen te ver om elk weekend naar huis te gaan, en dit jaar is het door COVID zelfs verboden.  Dit betekent dat studenten zelf hun was doen, dat het heel belangrijk is om te kijken wat je kan doen tijdens het weekend om te ontspannen en dat je je goed voelt in de omgeving van de universiteit… 

Onze zoon heeft het in ieder geval goed gekozen: in het midden van de beste skigebieden in het noordoosten, fantastisch fietsgebied, aan een prachtig meer, en bijna alle mede-studenten die houden van de natuur en buitensporten...   Waarom zou hij in het weekend naar huis komen?

 

 

Carol (familie van Lutgarde)

gepost 06/01/2021

Over 6 januari 2020.  Geschiedenis

Wat een zicht, hoe verschrikkelijk.  In Washington D.C.  werd het Capitool bestormd door een woedende menigte toen de kamer en senaat aan het zetelen waren om finaal de verkiezingsresultaten te bekrachtigen (gewonnen door Biden).  De menigte was  aangemoedigd door president Trump zelf, omdat hij nog steeds de uitkomst van de verkiezingen niet aanvaardt.

© Zuma Press

 © AFP

©LEAH MILLIS/REUTERS

© AD.nl

© Getty Images

Hadden we dit moeten verwachten?  

Misschien wel, maar vrijwel iedereen hier en in de hele wereld was (en blijft) met stomheid verslagen hoe diep dit afgegleden is.

President Trump lijkt het wel “perfect” opgebouwd te hebben…   Eerst heeft hij veel mensen overtuigd dat alleen hij het land kan redden van “dirty” politici, gebiaste media en oneerlijke concurrentie met de rest van de wereld.  

Hij heeft een grote trouwe groep volgers op sociale media - waar je door de algoritmes na een tijd alleen maar  dingen leest die overeenkomen met wat je graag hoort.  

© EPA

Vervolgens heeft hij ervoor gezorgd dat al deze mensen geloven dat de traditionele media allemaal leugenaars zijn en dat het enige wat je moet geloven is wat Trump zelf zegt op zijn sociale media of wat je kan horen op TV/radio stations die Trump nauw genegen zijn (Fox en conservatieve ankers).   President Trump stuurt volgens factcheckers gemiddeld 20 leugens per dag de wereld in.  Nu Fox sinds de verkiezingen iets meer de waarheid vertelt over de verkiezingen zijn veel van zijn volgelingen gestopt met naar Fox te kijken en kijken ze nu naar kleinere nog meer conservatieve zenders die wel nog alleen de leugens van Trump uitzenden!   Die mensen horen dus niets anders en blijven hem geloven om het even wat Trump zegt.  Velen geloven ook andere complottheorieën van extreme groepen zoals QANon, en Trump wakkert dat nog aan…  (Pano had hierover een interessante uitzending).  Eigenlijk ongelooflijk om dit te kunnen bereiken in iets meer dan slechts 4 jaar….

Hij heeft er ook voor gezorgd dat er altijd een gemeenschappelijke vijand was waarover hij de menigte kwaad en opgehitst kon krijgen -  eerst Hillary Clinton (“Lock her up”), dan  de immigranten (“Build that wall”), dan de “leugenaars over corona” (zelfs nu zijn er nog mensen die geloven dat het coronavirus niet bestaat!), en nu de leugen dat de verkiezingen frauduleus zijn en dat Biden dus de verkiezingen zou gestolen hebben van Trump (“Stop the steal”).  Het is niet moeilijk video’s te vinden van dingen die frauduleus lijken terwijl dat helemaal niet zo is (bvb een operator die een stembiljet uit een stemmachine haalt omdat die de machine blokkeert.  Op sociale media stond dat de operator gezien had dat het een stem was voor Trump en het daarom eruit haalde…).      Velen van zijn supporters gisteren dachten echt dat ze Amerika gingen helpen door te zorgen dat Biden niet “frauduleus” president zou kunnen worden.  (Andere demonstranten waren natuurlijk leiders van extreme groepen die niet wegdeinzen van wat geweld en dit blijkbaar goed gepland hadden).

 

En waarom doet Trump alles - legaal en illegaal - wat hij kan om te verhinderen dat Biden president wordt?  Omdat er als hij geen president meer is,  veel problemen staan te wachten (de vele rechtszaken, de persoonlijke schulden die hij moet terugbetalen) ?  Omdat hij en zijn familie niet meer welkom zullen zijn in de hogere sociale kringen van New York na zijn presidentschap?  Omdat hij dan geen geld meer kan ophalen van zijn supporters om hiermee de schulden van zijn campagne af te betalen?  Omdat hij gewoon niet tegen zijn verlies kan?  Omdat hij echt gelooft dat er veel fraude was?

 

President Trump was er nochtans bijna in geslaagd.  Mocht er geen corona geweest zijn was Trump waarschijnlijk wel terug verkozen!  Hij heeft 72 miljoen stemmen gekregen in deze verkiezing, terwijl Obama er 69 miljoen had in 2008!  Niet te geloven...

Wat nu?

Het goede nieuws is dat ondanks alle mogelijke aanvallen van Trump de grondwet en de fundamenten van het democratische instituut hun werk doen en de democratisch verkozen persoon de nieuwe president zal worden op 20 Januari.

 

Als we ongelooflijk positief zouden zijn, kunnen we denken dat dit misschien nodig was zodat iedereen nu eindelijk inziet wat voor schade Trump aangericht heeft.  Maar jammer genoeg vrees ik dat we daar nog niet zijn…  Hier in Massachusetts wel, ook onze republikeinse gouverneur heeft gezegd dat hij hoopt dat Trump afgezet wordt (maar dat duurt waarschijnlijk wel langer dan de 2 weken die resten)…   Maar in de rest van het land duidelijk nog niet…  Zelfs na de bestorming van het capitool, waar alle senatoren en volksvertegenwoordigers in gasmaskers moesten vluchten naar de kelder en velen vreesden voor hun leven, hebben 8 republikeinse senatoren en 139  republikeinse volksvertegenwoordigers (meer dan de helft!) minstens bij 1 staat gestemd om de verkiezing nietig te verklaren, als steun voor Trump (terwijl ze zeer goed wisten dat Biden toch zou aangeduid worden onafhankelijk van wat ze deden).  Vooral in het congres zitten dus veel aanhangers van Trump, zelfs nu nog na alles wat er is gebeurd…   Wat moet er gebeuren zodat ook zij de waarheid zullen zeggen aan de mensen in hun kiesdistrict thuis?  Wat moet er gebeuren om te zorgen dat zij in de toekomst de waarheid en het land belangrijker achten dan hun supporters thuis voorliegen wat die willen horen omwille van hun eigen carrière? 

Een dergelijke oppositie, die mis-informatie gebruikt om aan de macht te blijven,  is niet alleen slecht voor elke democratie, het zal het werk van de nieuwe regering Biden zeker moeilijk maken.  

Aftredend vicepresident Mike Pence. Foto: AFP

Wat zal er gebeuren met de republikeinse partij in een post Trump tijdperk ?   Gaat ze splitsen in een extreem conservatieve pro-Trump groep en de andere republikeinen?  Kunnen die beiden in dezelfde partij blijven?   Afscheuren of een nieuwe partij starten is zeer moeilijk om nationaal genoeg stemmen te krijgen om te kunnen regeren...

 

En wat met al die miljoenen Trump supporters die alleen Trump geloven en naar geen enkele geloofwaardige media willen luisteren?  Hoe overtuig je hen dat Trump loog?   Gelukkig hebben facebook en instagram gezegd dat Trump zijn accounts voor altijd geblokkeerd zullen blijven…  Maar Twitter nog niet.  En intussen hebben die supporters en Trump andere media gevonden waar ze niet geblokkeerd worden…  Welke leugens zullen ze blijven voorgeschoteld krijgen en wat zullen ze blijven geloven?

Wat zal Trump nu doen in de volgende 2 weken, zeker nu er nog meer mensen die hem op het goede pad probeerden te houden hun ontslag gegeven hebben?  Weggaan zal hij doen, en Biden zal president worden, maar het zal tot dan elke dag onvoorspelbaar blijven, en chaotisch voor de natie...

En tenslotte....

Met de Black Lives Matter betogingen stonden de trappen van het Capitool vol met soldaten.  Toen stonden bussen klaar van de politie om alle demonstranten op te pakken en in de gevangenis te steken voor het minste.   Gisteren was er zo goed als geen politie terwijl de demonstratie al lang gepland was.  Gisteren bleef Trump weigeren om soldaten op te roepen (vice president Pence heeft uiteindelijk de beslissing genomen nadat het Capitool al omsingeld was).   Gisteren werden de blanke pro-Trump demonstranten geëscorteerd uit het Capitool en vriendelijk verzocht om terug naar huis te gaan, zonder dat ze gefouilleerd werden - laat staan ondervraagd of aangehouden.  Ik denk aan mijn zwarte collega’s en vrienden en hun kinderen, die alweer moeten toekijken hoe een dubbele standaard gebruikt wordt…   Ik kan me niet inbeelden hoe frustrerend dat moet zijn.   

Er ligt dus veel werk op de planken.  Laat ons voorzichtig optimistisch zijn dat de nieuwe regering onder Biden de pagina kan beginnen omdraaien, omdat ze zal regeren rond waarheden, gebouwd op wetenschap en brede coalities. 

 

 

Carol (familie van Lutgarde)

KLIK HIER en lees de berichtgeving op de webpagina van de Amerikaanse krant THE US POSTS die Carol doorstuurde

gepost 03/01/2021

Over vrijwilligerswerk

Gelukkig Nieuwjaar !
Wij wonen al 14 jaar in Massachusetts, in de buurt van Boston, aan de oostkust boven New York.   Maar voor het onderwerp van vandaag, vrijwilligerswerk, heb ik een vermoeden dat het er niet toe doet in welke staat van Amerika we zijn, geld en tijd geven voor het goede doel gebeurt hier overal heel veel…  Want de V.S. is gebouwd op het principe van minder taksen, minder overheid en dus minder subsidies en meer “community” - mensen die elkaar helpen.  Het motto hierachter : wat de mensen voor elkaar kunnen doen is beter en efficiënter dan wat en hoe de overheid het zou kunnen.

Amerikanen geven gul
Amerikanen geven gul (2,1% van het Bruto Nationaal Product).    Sommigen raden aan om 1% van je inkomen te doneren, anderen zeggen 3%-10%.  Vooral in december is het de gewoonte om veel te doneren, en krijgen we ook veel post, e-mails en telefoons van alle mogelijke vrijwilligersorganisaties met de vraag voor een donatie, want de meesten worden niet gesubsidieerd.  Heel veel rijke mensen parkeren een deel van hun inkomen taksvrij in een fonds dat dan alleen kan gebruikt worden om te doneren.   Vaak wordt geëist dat evenveel geld opgehaald wordt via donaties voordat de gemeente of overheid de aanleg of renovatie van een openbare speeltuin of sportveld enz. subsidieert.  Vaak zie je in musea een ruimte of tentoonstelling genoemd naar de donor, of een zwembad of sporthal of bibliotheek genoemd naar de grootste financier.    Ook bij elke sportclub, toneelgroep of muziekacademie krijg je de vraag om extra te doneren voor een fonds zodat mensen met minder inkomen toch zouden kunnen meedoen, want ook hier zijn natuurlijk geen subsidies.  Zelfs bij de belastingen kan je extra betalen om een familie te helpen die het moeilijk heeft de gemeentebelastingen te betalen (gemeentebelastingen zijn op basis van de waarde van het huis en niet van inkomen).

 

Easily Organize Help for Someone in Need.

A central place to coordinate meals and help for friends & family

Veel tijd wordt gedoneerd voor het goede doel. 
Vaak hebben mensen geen familie die dichtbij woont, dus wordt er meer gerekend op de buurt.   Ook hier tal van voorbeelden.  Als iemand zwaar ziek is, kanker krijgt, of iemand sterft in de familie, gaan vaak mensen uit de  buurt, kerkgemeenschap en vrienden samenwerken om ervoor te zorgen dat elke dag iemand de familie eten brengt, (als het nodig is) helpt boodschappen te doen, de kinderen naar naschoolse activiteiten brengt, met de hond gaat wandelen…  De website https://lotsahelpinghands.com/ is heel handig om dit te organiseren. Soms wordt er ook crowdsourcing opgezet om geld op te halen om te geven aan de familie.    

Dit alles als vanzelfsprekend, natuurlijk, ingeworteld in een buurt te zien werken,

is mooi om te zien en te koesteren.


Scholen hebben hierin een centrale rol.  Ouders en grootouders wordt gevraagd om te helpen in de schoolbibliotheek op het uur dat hun (klein)kind naar de bib gaat, om natuurwandelingen te leiden met de klas, te helpen bij speciale knutselprojecten of feestjes in de klas en natuurlijk om veel activiteiten te organiseren via de ouderraad.   Door de hoge prijs voor kinderopvang (bij ons 5 jaar geleden 1.200$ tot 2.200$ per kind per maand of voor babysit 15$ per uur) blijven veel moeders thuis zolang de kinderen niet naar de publieke school mogen (vanaf 5 jaar, ervoor is alles prive), dus zijn er meer mensen die kunnen helpen tijdens de schooluren.  Dit was natuurlijk de situatie voor COVID, nu mag niemand de school in behalve de kinderen en personeel.

Alle kinderen in de humaniora moeten trouwens minstens 25u vrijwilligerswerk doen - jong geleerd is oud gedaan!
 
Zelf engageer ik me in een overkoepelende organisatie die ook coördineert over de verschillende vzw’s die werkzaam zijn in onze gemeente.   We wonen in een gemeente (20.000 inwoners) waar veel mensen komen wonen omwille van het goede schoolsysteem.  Er is veel groen, veel mooie huizen, appartementsgebouwen, alles lijkt fantastisch.   Het is ongelooflijk te zien hoeveel nood er toch ook hier is, en zeker nu tijdens COVID.    
In maart/april hebben we 200,000$ ingezameld in een COVID fonds en hebben we al meer dan 130 families geholpen met het betalen van huur of elektriciteit; en elke week blijven andere families aankloppen voor hulp…  Vaak zijn het mensen die vroeger nooit hulp nodig hadden, maar door corona verloren ze hun job als taxichauffeur, in restaurants of voor evenementen of in andere sectoren die door corona zwaar zijn aangetast.

 

In het begin van vorig jaar werden zo’n 1200 mensen in onze gemeente wekelijks geholpen met gratis eten - vooral bejaarden en immigranten; nu is dat opgelopen tot zo’n 2400 mensen van alle leeftijden, verspreid over 4 organisaties.   Er is genoeg eten om uit te delen, de voedselbanken hebben veel geld gekregen van donaties en extra subsidies,  in de zomer gaven veel groentekwekers elke week heel veel groenten weg, en er zijn genoeg vrijwilligers.  Het is vooral organisatorisch niet altijd gemakkelijk om op korte tijd te verdubbelen in capaciteit op een covid-veilige manier en dit in weer en wind.    Het is impressionant om elke week 700 zakken vol eten klaar te zien staan om uit te delen in de school of voedselbanken… 

Vroeger mochten de mensen komen kiezen in een soort van “winkel” , of werd wekelijks een warme maaltijd geserveerd zodat mensen ook een toffe babbel konden hebben, maar door covid kan dat allemaal niet meer en is alles veranderd naar drive-through : zakken worden door vrijwilligers op voorhand gevuld met conserven, pasta, muesli, brood, verse groenten, kaas, vlees, melk, eieren, of een voorverpakte maaltijd (bereid door vrijwilligers).   De mensen schuiven aan in hun auto en de zakken worden contactloos in de koffer gezet of door het raam gegeven. 
Het andere grote voordeel is dat het de drempel een beetje verlaagt, niemand ziet je, je blijft anoniem in de auto zitten.  (Vroeger gingen mensen vaak naar de voedselbank in een ander dorp om niet herkend te worden…)
Er zijn ook veel vrijwilligers die inkopen doen in de supermarkt of medicatie gaan ophalen en het afzetten bij mensen thuis die het zelf niet kunnen ophalen door quarantaine, ziekte of ouderdom.   

 

Niet alleen zijn extra vrijwilligers nodig, maar COVID heeft er ook voor gezorgd dat we allemaal meer samenwerken: overschot van eten wordt gedeeld met de andere voedselbanken, als ze ergens extra eten kunnen ophalen (bvb toen de scholen toe gingen in het voorjaar gaven sommige scholen de inhoud van hun frigo’s en diepvriezers weg) vinden we extra tijdelijke diepvries of frigo ruimtes bij kerken of bedrijven, we delen gegevens uit zodat er beter kan voorspeld worden waar en wanneer er meer mensen zullen komen enz.

Om isolatie door corona tegen te gaan is er een nieuw initiatief opgestart - gepensioneerden lezen voor, voor kinderen via zoom of facetime of whatsapp video chat of zo!  Het zou me niet verwonderen mochten veel “leesparen” verder blijven doen na COVID, en we hebben al gehoord van verschillende grootouders die nu een paar avonden per week voorlezen voor de kleinkinderen via de telefoon of tablet of computer!

 

Een andere onvergetelijke ervaring was toen onze zoon hielp bij de Miracle League, een honkbalvereniging voor kinderen met een verstandelijke of fysieke handicap.  Op een speciaal aangepast honkbalplein werd in de lente en herfst elke week gehonkbald, waarbij een vrijwilliger (typisch een scholier) telkens 1 kind helpt bij het “batten” (bal slaan) of bij het rondgaan (in de rolstoel of op krukken of hoe het ook gaat) rond de honken, terwijl een “reporter” door de microfoon de naam roept van de speler en commentaar geeft, zoals bij de echte wedstrijden op TV…  Je kan je voorstellen hoe fier en blij de kinderen (en ouders) zijn!

 

Laat ons hopen dat 2021 een gezond jaar brengt, met veel warmte, veel lachende gezichten, minder mensen in nood en … veel  vrijwilligerswerk !

Alvast warme groeten van hieruit !
Carol

 

gepost 06/12/2020

Over Covid-19 en de tweede golf 

Het is hier net aan het sneeuwen.  Normaal valt hier droge sneeuw, vandaag echter natte, plakkende sneeuw.   Tijd dus om nog eens iets te schrijven…  Wij wonen al 14 jaar in Massachusetts, in de buurt van Boston, aan de oostkust boven New York.   Net zoals in Belgie zitten we in het midden van de tweede golf van COVID-19 …    Het is hier nog niet zo erg als in België.  Cijfers zijn echter nog aan het stijgen...  President Trump heeft geen federale maatregelen genomen tegen COVID, hij heeft alles overgelaten aan de gouverneurs van de verschillende staten wat maakt dat elke staat zijn eigen plannen en regels heeft, een beetje zoals in Europa waar elk land zijn eigen plannen en regels heeft…  De verschillen hier tussen de staten zijn groot.  De gouverneur van South Dakota bvb is zeer fier dat alle inwoners zelf de vrijheid hebben wat ze doen, of ze een mondmasker aandoen of niet (met gigantische covid cijfers als gevolg), terwijl wij hier in Massachusetts een zeer duidelijk en strenge reglementering hebben. 

Wij zijn zeer sterk getroffen geweest…  De grote pandemie begon hier eigenlijk ik denk op 24 februari, toen Corona nog ver van hier leek.  Een farmaceutisch bedrijf hield een 2 daagse conferentie in Boston voor eigen werknemers van binnen- en buitenland, met presentaties, walking dinner, eet buffetten waar iedereen zelf eten opschepte en ‘s avonds iets gaan drinken in de stad.  Iemand die overgevlogen was uit Europa was blijkbaar zonder het te weten COVID positief.  Maar net zoals in België met de skiërs die terugkwamen uit Italië was er een tekort aan covid tests en als de mensen met symptomen naar het ziekenhuis gingen om getest te worden werden ze naar huis gestuurd want testen waren voorbehouden voor mensen die terugkwamen uit de “rode risicogebieden”.  Na herhaaldelijk aandringen van het management van het farmaceutisch bedrijf  en nadat de originele persoon, terug thuis, positief getest had, zijn de lokale mensen hier eindelijk ook kunnen getest worden en bleek dat die ene persoon meer dan 80 mensen besmet had, die op hun beurt al familie, vrienden en meer collega’s besmetten voor ze getest werden…   Toen de ravage duidelijk werd begin maart kwam er onmiddellijk een lockdown, alle scholen dicht, alle studenten (Boston heeft wel 100 universiteiten en hogescholen) gingen net aan een week verlof beginnen (spring break) en kregen bericht om de volgende dag al hun bezittingen te verhuizen naar huis en niet terug te komen voor de rest van het jaar.  Studenten gaan hier niet in het weekend naar huis, ze blijven typisch voor vele weken aan een stuk op kot, en velen komen van heinde en ver met het vliegtuig, dus zo’n verhuis organiseren op een paar dagen is niet evident.  

Zeer snel kwam er ook een mondmaskerplicht - zeer duidelijk : over de hele staat, verplicht om een mondmasker aan te doen (voor kinderen verplicht vanaf 5 jaar maar sterk aangeraden vanaf 2 jaar, en ja dat gaat zeer goed, kinderen waren het snel gewoon) overal waar je gaat wanneer je geen 1.8 m afstand kan houden van mensen buiten je gezin.  Zelfs bij het voetbal spelen moeten onze kinderen een mondmasker dragen, en zijn de voetbalregels aangepast aan covid.  Geen verschil tussen gemeenten, geen verschil of je op de zeedijk of op het kerkhof bent, of je in een winkel bent of buiten.     Geen verandering van week tot week, geen definitie van bubbels en knuffelcontacten, alles simpel en duidelijk.   Deze regel is ingegaan ergens in maart of april en is de hele tijd van kracht geweest, tot een paar weken geleden. Sindsdien is er mondmasker plicht vanaf 2 jaar van zodra je je huis of auto verlaat - onafhankelijk of je afstand kan houden of niet-  en ook  in je huis/auto  als er andere mensen zouden zijn  buiten je gezin.   Ik weet niet of de politie veel boetes uitschrijft, heb er nog niet van gehoord,  maar de meeste mensen volgen de regels en vaak wijzen andere mensen erop als de regels niet gevolgd worden.  

We hebben ook al sinds mei een duidelijk plan voor heropening in de staat in 8 fases gebaseerd op wetenschappelijke cijfers.   Steden mochten heropening vertraging of sneller sluiten gebaseerd op hun lokale cijfers.  De media publiceren de cijfers elke week zodat iedereen kan volgen wanneer wat verwacht is ivm heropening.  Alles is zeer duidelijk.   Ook voor het reizen. Er zijn maar een paar staten hier in de VS naar waar we mochten reizen zonder 14 dagen in quarantaine te moeten als we terugkwamen, op dit moment mag het enkel naar Hawaii.    Heel veel mensen zijn de hele tijd van thuis blijven werken, bijna geen files van en naar Boston, de parking aan het treinstation blijft nog altijd bijna leeg.

De covid cijfers waren tegen begin juni terug zeer laag en zo gebleven tot midden oktober zelfs over de hele zomer.    Maar de impact is groot geweest.  Massachusetts had een van de grootste verhoging in werklozen van het hele land en de economie draait nog niet goed.   Het was zeer zwaar voor ouders, vele moeders hebben hun job opgegeven (in het algemeen blijven  hier veel meer moeders van jonge kinderen thuis omdat opvang tot 5 jaar zo duur is).

Bijna alle scholen zijn tot de grote vakantie remote (via zoom) gebleven, ook de onze.  In september zijn, afhankelijk van de covid cijfers in de stad/gemeente en de sterkte van de vakbonden, sommige scholen remote opengegaan (zoals in Boston) en pas later hybride, of zijn ze, zoals in onze gemeente,  in hybride systeem opengegaan zodat alle lessenaars 1.8 m van elkaar konden gezet worden (2 dagen per week naar school , 2 dagen huiswerk van thuis, 1 dag zoom les); alle kinderen hebben een chromebook- soort laptop - gekregen van school, kleuterklas en 1e leerjaar een ipad.  Iedereen eet in de klas, speeltijd is heel saai want je mag aan niemand aankomen en geen ballen gebruiken, ramen blijven openstaan ook deze winter wanneer het -10C wordt,  mondmaskers verplicht voor alle kinderen.   Heel weinig scholen zijn volledig opengegaan (ik ken bvb een prive school waar de kinderen 100% buiten les hebben onder tenten, onafhankelijk van het weer).  Bij ons kregen de ouders de keuze of ze hun kinderen voor het hele jaar inschreven in het hybride systeem, of een heel jaar remote (volledig via zoom).   25% van de ouders - 600 kinderen - hebben voor het remote systeem gekozen!  Ze hebben er zelfs een aparte “school” van gemaakt in onze scholengemeenschap met eigen directeur en eigen leerkrachten.    Tot nu toe gaat alles goed in onze gemeente maar het is wel niet gemakkelijk voor de studenten.  Vooral 2 keer per week een hele dag alleen huiswerk doen voor 4 tot 7 uur per dag, met alle distracties van smartphone en alles wat erbij hoort is niet voor iedereen weggelegd wat de kloof nog groter maakt...  Voor wie het kan is het wel een zeer goede voorbereiding op de universiteit…    Net voor Thanksgiving hadden we wel plots meer positieve gevallen in de humaniora en zijn ze  overgeschakeld voor 2 weken op remote wat gemakkelijk is omdat iedereen een laptop heeft en al deels remote werkt, maandag herbeginnen ze terug met hybride, hopelijk blijft het goed.

Ook op de universiteiten een heel ander verhaal dan in België. Zowiezo gaan studenten hier niet elk weekend naar huis, en door covid was het nu verboden om naar huis te gaan tussen eind augustus wanneer het academiejaar begint en Thanksgiving eind november tenzij je in de buurt woont.  Ook ouders mochten niet op bezoek tenzij ze in de buurt wonen.    In alle universiteiten waarvan ik gehoord heb hebben ze uitvoerig getest :  elke student en elk personeelslid werd 1 keer per week getest voor het hele semester (de eerste 2 weken zelfs 2 keer per week).  Ik schrok me een bult toen Leuven en Louvain La Neuve fier vertelden op TV dat ze bij het begin van het hoogtepunt van de 2e gold de testcapaciteit verhoogd hadden tot 300 testen per dag (dus 1 500 testen per week voor 50 000 studenten).  De universiteit van onze zoon is in Vermont, de staat die tot een paar weken geleden het laagst aantal covid gevallen had van de hele Verenigde Staten.  Het is een universiteit met 12000 studenten. Met minder dan 0,05% covid positiviteit hadden ze  tegen midden oktober (een zestal weken in het academie jaar) reeds meer dan 65 000 covid testen uitgevoerd, meer dan 450 000 mondmaskers en faceshields en 17 000 veiligheids brillen uitgedeeld, 3 kilometer plexiglas schermen geïnstalleerd op campus, 3 600 liter handgel verbruikt en 40 000 borden ivm covid geplaatst over de campus.  De campus politie is ook heel streng tegen feestjes en het niet naleven van het covid verdrag dat elke student moest ondertekenen.   Het is uitvoerig in de krant gekomen toen een groep studenten buitengegooid werden van een universiteit in Boston in het begin van het academie jaar omdat ze een feestje hadden gehouden terwijl het verboden was.   De universiteiten hebben ook alle vakantiedagen/vakantieweek van tijdens het hele jaar geschrapt zodat de studenten nu voor 1,5 maand thuis zijn (volgende week examens remote) en pas begin februari teruggaan naar campus en daar blijven tot het einde van het 2e semester.

 

Ik moet zeggen, het was nogal frustrerend om te horen en te lezen op de Belgische media hoe er niet kon beslist worden om algemene mondmasker plicht in te voeren, terwijl het al zo lang duidelijk is hoe effectief dit is.   Hier in Boston hebben maar heel weinig mensen van Aziatische afkomst COVID gekregen, niettegenstaande dat er hier heel veel Aziaten wonen (hoge aantrekkingskracht van onze goede universiteiten als Harvard en MIT) en velen van hen naar China gereisd hadden in februari.  Ze hadden weinig COVID besmettingen net omdat ze zo gedisciplineerd zijn om altijd en overal mondmaskers aan te doen…  Het was ook zeer verbazingwekkend om zo vaak te lezen in de Belgische media dat kinderen meestal COVID niet krijgen/niet doorgeven volgens wetenschappelijke testen, terwijl de media hier de nadruk legde dat kinderen het wel krijgen/doorgeven volgens wetenschappelijke testen (vandaar de mondmasker plicht vanaf 2 jaar hier).    Tim Pauwels, ombudsman van de VRT (die trouwens naar het college gegaan is in Sint-Niklaas), had een goede grafiek die toonde hoe eigenlijk België meer covid doden had dan de Verenigde Staten, en dat zonder Trump…  (je kan de verslaggeving van Tim en de grafiek HIER zien)

 

gepost 27/11/2020

In ieder geval, ondanks alle maatregelen hebben we niet kunnen voorkomen dat we sinds eind oktober toch ook in de tweede golf zitten hier…  Massachusetts is een beetje kleiner dan België met 8 miljoen inwoners, en we zitten nu toch consistent aan 3000 nieuwe gevallen per dag en het blijft stijgen.   De cijfers zijn sterk gestegen na Halloween, en ik vrees, ondanks het feit dat heel sterk aangeraden was om Thanksgiving alleen met het gezin te vieren thuis, dat de cijfers nu na Thanksgiving enorm aan het stijgen zijn, gisteren al 5 000 nieuwe covid gevallen…  Ook onze dochter zit op dit moment voor 14 dagen in quarantaine op haar kamer (maar testte negatief) omdat iemand van haar voetbalteam positief getest heeft...   We zitten nog ver van de 20 000+ die België had op de piek, maar hopen daar niet te geraken.  De ziekenhuizen raken voller maar nog ver van de capaciteit, ze hebben goede plannen om capaciteit uit te bouwen, en veldhospitalen kunnen en worden opgebouwd in een paar dagen in sportstadia en conferentiehallen (was ook gebeurd in maart).   En de gouverneur is deze keer traag om de economie terug te sluiten omdat er nog geen extra geld is van de federale overheid om steun te geven aan de bedrijven…  dus moeten we op elkaar rekenen om zo voorzichtig mogelijk te zijn… 

 

Laat ons hopen dat de mensen slim zijn en zowel bij jullie als bij ons Kerst en eindejaar alleen vieren, en elkaar heel veel bellen en zoomen en whatsappen en facetimen om die eenzaamheid te verminderen...

 

Vele groeten,

Carol (familie van Lutgarde)

gepost 27/11/2020

Over Thanksgiving, de Pilgrim Fathers, Native Americans en Abraham Lincoln

"Wij wonen al 14 jaar in Massachusetts, net buiten Boston, aan de oostkust boven New York.   Vandaag eens een tekstje over iets wat over heel Amerika hetzelfde is : vandaag is het Thanksgiving (in Canada was het in oktober), voor ons één van de mooiste en puurste feesten.  Geen cadeaus, geen snoep, hetzelfde voor mensen van alle religies of achtergrond, gewoon met familie (voor ons vrienden) samenzijn, simpele lokale dingen eten en samen nadenken waarover je allemaal dankbaar bent… 

Typisch reizen alle mensen van heinde en ver om samen met de familie Thanksgiving te vieren, eten ze ‘s middags een super grote kalkoen met puree, mais, boontjes, zoete aardappel, een broodje, en als dessert pompoentaart of notentaart.  Dan kijken ze samen naar American Football op TV of gaan ze naar de football match van de lokale humaniora, en dan worden meestal nog de volgende 3 of 4 dagen overschot gegeten :)   Op vrijdag is het dan Black Friday met crazy shopping zelfs om 2 uur ‘s nachts (maar meer en meer online) en dan wordt de kerstboom gezet en de kerstversiering binnen en buiten omhoog gehangen.

Dit jaar is natuurlijk anders, het wordt sterk afgeraden door de overheid (behalve president Trump) om te reizen, en in kleine kring te vieren.  In  Massachusetts vragen ze als je toch iemand van buiten je gezin uitnodigt om dan buiten te eten (hele dag regen vandaag en koud) of iedereen masker aan tenzij bij het eten en dan best de anderen in een andere kamer te laten eten.   In onze gemeente van 22.000 inwoners zijn er op dit moment 36 gevallen en ze vragen om enkel met je eigen gezin Thanksgiving te vieren en als je toch gegeten/gevierd hebt met iemand van buiten het gezin, ook al was die niet positief, dat je de kinderen zou laten testen en thuis te houden van school tot ze een negatieve test hebben.

De kerstversiering is ook hier al vroeger begonnen, velen hebben niet gewacht tot morgen!

 

Waar komt Thanksgiving vandaan? Het is allemaal begonnen in 1620 (exact 400 jaar geleden!) meer dan 100 Engelsen die in Europa vervolgd werden omwille van hun godsdienst, vanuit Leiden Nederland (over Engeland) met de boot - de Mayflower of  overkwamen naar Plymouth, Massachusetts, niet zo ver van waar wij wonen.    Er is trouwens een fantastisch museum in Plymouth (Plimoth Plantation) waar acteurs in Bokrijk-achtige huizen wonen en werken zoals in 1620 en met de bezoekers praten alsof ze nog in die tijd leefden (inclusief het Engelse accent). Als ze je vragen vanwaar je komt en je zegt “België”, dan antwoorden ze dat ze het niet kennen want natuurlijk België bestond nog niet in 1620.  Een beetje verder, zoals in 1620, leven en werken indianen (“Native Americans”) van de Wampanoag stam in hun traditionele hutten (geen wigwams hier), die ook met de bezoekers praten, maar dit zijn geen acteurs, het zijn echte indianen van de Wampanoag stam die antwoorden over hoe het leven nu is voor hen en hoe het toen was.  Hier in Massachusetts en omgeving wonen nog ongeveer 4.500 Wampanoag indianen.   In de vorige eeuw was een wet gestemd waardoor het verboden was om in een hut te wonen zonder lopend water, dus werden de indianen gedwongen te verhuizen naar gewone huizen.  Hier wonen ze niet in reservaten, ze wonen in gewone buurten, ze gaan naar gewone scholen, doen gewoon werk.   Maar de laatste tientallen jaren doen ze veel moeite om hun taal terug aan te leren, de traditionele feesten te vieren, andere tradities door te geven, ze krijgen meer respect.  De buurt waar wij wonen was trouwens Native Land, waar de Native Americans woonden  tot in 1736.

Dus terug naar 1620, de Native Americans (indianen) woonden hier, de Engelsen waren de eersten die zich vestigden in Noord-Amerika hier in Plymouth en overleefden (er waren ervoor al veel expedities geweest maar die waren allemaal teruggegaan naar Europa en 2 andere vroegere kolonies zijn uitgestorven).  Door problemen met de boot waren ze veel later vertrokken dan verwacht en kwamen hier aan in het begin van de winter waardoor ze de hele winter op de boot moesten blijven, met veel zieken en doden tot gevolg (hier blijft  typisch sneeuw op de grond liggen van december tot maart/april, maar de laatste jaren door global warming is dat wel minder). De volgende lente kwamen ze aan land en begonnen huizen te bouwen en te boeren zoals ze in Europa gewoon waren.  Gelukkig voor hen was er een Native American, Squanto die door vroegere expedities ontvoerd geweest was naar Europa om daar als slaaf te werken en zo Engels geleerd had en dan terug kunnen komen was naar Amerika.  Squanto heeft de Engelsen hier in Plymouth veel geleerd, hoe het best te vissen en jagen met wat hier gevonden kon worden,  hoe mais en pompoenen te kweken en dat een dode vis bij het zaad steken heel veel helpt voor een goede oogst.  Ik weet niet of de Engelsen en Native Americans goede vrienden waren, maar er was geen oorlog (toch niet de eerste jaren) (misschien dachten de Native Americans dat de Engelsen er ook maar tijdelijk waren…voor Native Americans was er toen geen concept van “mijn land” of “jouw land”, je kon geen land kopen of verkopen).  Volgens de legende vierden de Engelsen en de Native Americans  samen de eerste oogst met kalkoen, pompoenen en andere dingen die ze gekweekt hadden.     

In 1863 woedde de burgeroorlog , en Abraham Lincoln had een mooie lokale overwinning en had iets nodig  om de bevolking dichter bij elkaar te brengen.  Hij heeft de laatste donderdag van november benoemd als nationale verlofdag voor Thanksgiving, wat op dat moment op verschillende plaatsen gevierd werd, maar niet overal.   Nu is het absoluut de grootste feestdag voor heel de Verenigde Staten, niemand werkt, een van de weinige dagen dat zelfs alle winkels toe zijn.  Echt mooi, zelfs nu het bij iedereen in beperkte kring moet, zonder Amerikaans voetbal.  Alleen voor de huidige Native Americans is het een pijnlijke herinnering aan het begin van bijna het einde voor hen..."

 

 

Bedankt en Happy Thanksgiving!

vele groeten,

Carol.

gepost 20/11/2020

Over de Amerikaanse presidentsverkiezingen

"Wij wonen al 14 jaar in Massachusetts, net buiten Boston, aan de oostkust boven New York.  Ik kan niet schrijven over “Amerika”, er is niet 1 Amerika, de verschillen tussen het noordoosten, zuidoosten, midwesten en westen zijn even groot als de verschillen tussen Hongarije, Polen, Spanje, Zweden of België.  Deze week een kijk vanuit Massachusetts over de verkiezingen en hoe men er hier in het noordoosten van Amerika naar kijkt.


Massachusetts is altijd democratisch, of af en toe eens centrum republikeins - 65% van de mensen stemden voor Biden, 32% voor Trump.    Hier zie je nooit grote politieke affiches zoals in België, de mensen plaatsen kleine plastieke bordjes met de naam van de kandidaat die ze steunen in het gras voor hun huis.   Bij ons, aan de buitenzijde van de Boston “Suburbs”,  zo goed als alleen Biden/Harris bordjes, of zelfs zelfgemaakte grotere houten plakkaten met erop geschilderd “Save Lives, Dump Trump”.  In onze buurt ken ik maar 1 huis met een Trump/Pence 2020 bordje (en dat staat er al sinds 2017), en heb ik maar 1 pickup truck zien rijden met een Trump/Pence vlag op de achterbak van de truck.    Zelfs onze republikeinse (partij van Trump) gouverneur is anti-Trump.   Wij krijgen hier bvb ook bijna nooit reclame voor de federale verkiezingen op TV - zou toch geen verschil maken.   Net over de staatsgrens in New Hampshire is het dan weer anders.  Daar waren er daarentegen wel veel bordjes voor Trump/Pence in de tuinen.


De meeste mensen hier hebben al lang geleerd om normaal gezien niet te praten over politiek, religie of sex, maar de frustratie bij veel mensen is toegenomen, zodat men er toch over praat hoe onaanvaardbaar de maatregelen van Trump zijn, hoe hij op korte tijd de maatschappij verandert, de impact van/zorgen rond een Trump “leiderschap” op jongere generaties, hoe moeilijk het wordt om met Trump supporters te praten… Kennissen van Afrika en zelfs van India vertellen over hoe veel vaker ze nu geconfronteerd worden met verbale micro-agressie en racisme, het wordt echt stresserend en angstaanjagend.  Er worden meer hakenkruis graffiti’s gevonden, waardoor onze joodse gemeenschap weer meer bescherming nodig heeft.    De gepensioneerde vader van een vriendin ging naar de dokter met stress problemen, en kwam terug met een speciaal voorschrift : 3 weken geen TV meer kijken.    Een andere vriendin heeft een bedrijf in watermanagement en werkt vaak met mannen die de waterputten boren - hard werk buiten in alle weersomstandigheden - allemaal Trump supporters.  Vier jaar geleden konden ze er nog over praten, en hadden ze afgesproken dat ze op weg naar het werk elk in hun auto naar het radio praatprogramma van de andere zouden luisteren.   Mijn vriendin zei dat het ongelooflijk was welke leugens ze allemaal hoorde op de conservatieve radiozender, en de mannen dachten hetzelfde van onze “radio 1” van Boston.  Nu, zegt ze, kan ze niet meer praten over politiek met de mannen, ze zijn zo boos, ze vinden dat de democraten de verkiezingen gestolen hebben van Biden, dat er veel te veel fraude geweest is, dat het zo oneerlijk is.Aan de andere kant zijn er hier ook mensen die niet voor Trump zijn, maar er uiteindelijk toch voor gestemd hebben omdat ze vreesden dat Biden de economie zou sluiten omwille van corona en Trump dat nooit zou doen...


De verwachting is dat Trump nog niet snel zal toegeven - hij is een slechte verliezer, en volgens wat we hier horen (in de democratische media… er is geen onafhankelijke media) heeft hij ook wat voordelen om het zo lang mogelijk te rekken : 1. Hij heeft zijn kiezers opgeroepen om geld te blijven storten voor een campagne om alle rechtszaken te betalen die Trump’s team aan het aanspannen is om de overwinning toch te kunnen naar zich toetrekken.  Vele mensen weten niet dat er in de kleine lettertjes van die campagne staat dat 50% van het opgehaalde geld kan gebruikt worden om de schulden van de Trump2020 campagne af te lossen.  Hoe langer hij het rekt, hoe meer geld hij kan ophalen…  2. Trump wil het zo moeilijk mogelijk maken voor Biden.  Op dit moment geloven nog 70% van de republikeinen dat Trump de rechtmatige winnaar is.  Hoe hoger dat percentage blijft voor langere tijd, hoe moeilijker het wordt voor Biden om succesvol te worden.  3. Stemmen via brief en op voorhand stemmen was, zoals voorspeld, zeer succesvol voor de democraten.   Het is ook vlot verlopen zonder veel problemen.  Hoe langer de republikeinen de mensen kunnen laten geloven dat er veel fraude was, hoe minder kans dat er een meerderheid gevonden wordt om dit permanent te maken, wat een ramp zou zijn voor de republikeinen.    4.  Trump heeft veel schrik van het leven na het presidentschap - minstens 4 rechtszaken tegen hem persoonlijk/zijn familie/de Trump organisatie die terug kunnen verder lopen, minstens 400 miljoen dollar aan persoonlijke schulden die binnenkort terug moeten betaald worden, en de sociale hogere rangen waarin hij vroeger rondhing die hem en zijn kinderen liever niet terugzien…  Weggaan uit het Witte Huis zal hij wel moeten, maar wat zal hij aan zijn supporters vragen om te doen?   Wordt vervolgd…"


Carol. (Familie van Lutgarde)

Vertel anderen over ons. Deel deze webpagina met uw netwerk.